castellano | français | english | euskera

Tawarí egur tropikala, buztina edo brontzea bezalako materialek osatzen dute behin betiko piezak hala nola gero eskala handiagoko garatuko diren ikerketak, ia beti altzairuan eginak.

Hiriko eskulturak helburu bat osatzen du ingurua eraldatzeko aukera ematen duen heinean, artea publiko zabalari zabaltzen duen bitartean, hau da, demokratizatu egiten du.

Ez dago bide bakarra. Hainbat bidezidor egon daitezke batera, emaitza plastiko eta kontzeptuzko anitzekin. Ikerketa artistikorako espazio bat inoiz amaitutzat jotzearen ondorioa da. Unibertsoen aniztasun honetan sakonduz, Artea sortze-bilakaera beraren barruan aditzeko hainbat modu uler ditzakegu.

Pixkanaka-pixkanaka, forma eta materiala lan elementu bihurtzen dira, hasieran bere lan guztia inguratzen zuen esanahi pertsonala eta animikorik gabe. Orain espiritu ludikoarekin esploratzen ditu. Orain ez dira pertsonei eginiko omenaldiak; bolumenen, lerroen, espazioen hutsuneen eta abarren birsorkuntza garbiak dira.

Sortzea materiarekin elkarrizketan jardutea da: entzuten jakin eta une horretan zertan bihurtu nahi duen ulertzea besterik ez da behar. Piezak funtzionatu egiten badu, esaten zigunari nahiko adi egon garela esan nahi du. Elkarrizketa hori hasten dugunean, partaide izan gaitezela eskatzen digu, gure zati bat opari diezaiogula, beragatik soilik izango balitz, hori eta ez beste ezer izaten jarraituko bailuke... materia.